18 januari 2016

Curaçao

Ik krijg een prive berichtje op facebook. Max. `Anniek wat is jou Nederlandse nummer ik moet jou of Jaco even dringend bellen`. Op dat moment zat ik net in de auto om weg te rijden wat volgens mij bij de supermarkt was, Ik stuurde snel terug `ik zit net in de auto, het nummer van Jaco is 06....' Ik klikte mijn gordel vast, startte de auto en reed naar huis. Ongeveer een uur later werd ik gebeld door een onbekend nummer. ´met Anniek´ ´Hi Anniek met Max, ik heb jou nummer via via gekregen want ik moet je iets heel ergs vertellen´. Stijn heeft een ongeluk gehad op Bonaire en hij is daarbij overleden...

Op dat moment staat de tijd even stil. Ik hoor mezelf nog roepen: Wat! En daarna overspoeld het verdriet en het ongeloof me. Max verteld later dat mijn reactie viel onder één van de meest emotionele reacties, die hij kreeg bij het brengen van dit verschrikkelijke nieuws naar alle vrienden en familie.

Ik typ deze blog terwijl ik lekker op mijn eigen terrasje zit in Curaçao. Ik liep hier 2 jaar geleden stage gelopen voor mijn opleiding International Hotel management. Samen met mijn vriend Jaco, die kok is, zijn we in 2013 voor een halfjaar naar Curaçao vertrokken. Wij woonde toen in het studentenhuis "Casa Makamba", wat de verhuurder zo "zelf-spottend" had genoemd. Hier leerde wij Stijn kennen. Wij zaten zelf al ongeveer 2 maanden op het eiland toen hij bij ons in huis kwam en dat klikte gelijk. Zeker als je zo dicht op elkaar leeft maak je veel samen mee, en leer je elkaar heel goed kennen.

Stijn was een echte verhalen verteller, hij kon iedereen entertainen, opvrolijken, of ook hele serieuze gesprekken mee voeren. Daarnaast leefde hij zijn stage. Vroeg weg, laat thuis. Maar altijd met een glimlach, en daarna en op zijn vrije dagen altijd zin om naar de Snek of Wet and Wild te gaan.

Nu 2 jaar verder ben ik afgestudeerd en besloten Jaco en ik om weer voor een halfjaar naar Curaçao te gaan. "Serieus werken" dat komt nog wel, eerst maar eens lekker genieten van het mooie weer, duiken en gewoon van Curaçao zelf en daarnaast wat werkervaring op doen.

Toen we hier aankwamen op het eiland, "voelde" we Stijn. Hij had ons bij ons vertrek van het eiland 2 jaar terug naar het vliegveld gebracht en we stonden weer op die exacte plek.

We wonen nu niet meer in een studentenhuis, maar hebben een eigen appartement. Ook rijden we niet meer in een studenten auto, maar huren we een degelijke auto.

Aangezien ik nu 23 ben, kan dat ook. Voorheen ben je aangewezen op stagiaire-auto verhuurders, met veelal slechte auto's. Wil je een auto huren bij een goed bedrijf moet je boven de 23 zijn, of mega veel extra betalen voor de verzekering (wat geen enkele stagiaire kan betalen).

Dit soort dingen zetten je toch aan het denken. Wie zegt dat als je 23 bent je beter kan rijden? Sommige mensen halen pas op hun 22e hun rijbewijs, daar kijken ze hier niet (altijd) naar. Als stagiaire moet je dus een flink budget hebben of kiezen voor een goedkopere, misschien minder veilige optie.

Daarnaast is er de sociale druk of de "gewoonte"van het eiland. Het feit dat ik in Nederland mijn gordel om doe, is verplicht en voor mijn eigen veiligheid. Hier rijden maar weinig mensen met een gordel ( of er zit er niet eens één in de auto), wat op één of andere manier vaak bij stagiaires overkomt als dan hoef ik dat ook niet. Terwijl je alsnog in een auto stapt, daar is niets aan veranderd.

Het feit is dat buitenland stages super zijn. Je leert een hoop, niet alleen van je stage bedrijf, maar ook van een andere cultuur en je leert je zelf kennen. Maar neem een buitenland stage niet licht op. Lees je goed in over het land waar je heen gaat. Zorg dat je een beetje budget hebt, zodat je in een veilige wijk kunt wonen en in een veilige auto kunt rijden. Denk ten eerste aan jezelf, laat sociale druk of gewoontes van het land waar je naar toe gaat, niet voor nare dingen zorgen. Maar vooral geniet, maar geniet met mate.

Lieve Stijn, ik mis je heel erg, zeker nu we hier zo dicht bij je zijn op Curaçao. Maar gewoon omdat het kan proosten we nog regelmatig op je als we bij Nos anker snek zitten!

Liefs,

Anniek de Visser

Nieuwste blogs

Manon Koopman

Manon heeft een half jaar stage gelopen bij een productiebedrijf in Berlijn. Ze heeft het erg naar haar zin gehad en schrijft hierover in haar blog.

Denyse Pfennings

Denyse heeft stage gelopen in een 5-sterren wellness resort in Zwitserland. In haar blog schrijft zij over haar ervaringen.

Eva Louwers

Na 4 maanden Glasgow is ons eigen lid Eva weer terug van haar minor in het buitenland. Lees in haar blog hoe ze het heeft gehad.

Tessa Jansen

Tessa heeft een half jaar in Granada gestudeerd. In haar blog verteld zij over het relaxte Spanje.

Landen

Blogs