7 Mei 2016

Budapest

In het weekend van 14,15,16 april ben ik naar Praag geweest dat georganiseerd werd door Erasmus Gathering. Vrijdagochtend 05.00 uur 's ochtends gezellig vroeg uit bed om vervolgens 8 uur in de bus te zitten, maar het was de lange rit absoluut waard hoor! Mn weekendje bestond uit een overvol, maar leuk programma met een boatparty, pubcrawl, afterparty's, veel (gratis) alcohol, een guide tour, avondjes uiteten en in drie dagen tijd ongeveer ongeveer 15 uur slaap in totaal. Ik denk dat je Praag sowieso moet bezoeken als je van cultuur houdt. Wat Praag bijzonder maakt zijn de verschillende stijlen architectuur zoals Barok, Gothic en invloeden uit de tijd van de Renaissance. Deze architectuur wordt bewonderd door toeristen die overal ter wereld vandaan komen. Deze vele toeristen zorgen ervoor dat de stad is ontwikkeld in een populaire toeristische stad. De enorme drukte voor dit tijdstip van het jaar viel me enorm op, even als de lokale bevolking die best een aardig woordje Engels sprak. Toch vond ik dit toerisme wel nadelig aan de stad.

Dure zaterdag

We gingen die zaterdagmiddag lunchen en toen we om de rekening vroegen, kregen we een in het Tsjechisch (dôh) met de handgeschreven rekening van de serveerster. Bleek even dat ze ons per koffie 6 euro wilden laten betalen, terwijl er op de menukaart stond dat een koffie 2 euro kost. Nadat we de serveerster aanspraken op de nogal random berekening van het totaalbedrag zeiden ze dat er een foutje was gemaakt. Of het daadwerkelijk een fout was, of dat het een poging was om toeristische studenten op te lichten laat ik maar even in het midden...

Zaterdagavond gingen we uiteten bij een Mexicaan, toen ik het totaal bedrag wilde pinnen vroeg hij: 'Wil je nog fooi geven?' Naja, natuurlijk kun je dan niet echt nee zeggen, maar het eten en de service was nou niet heel geweldig. Wel een slimme actie, of niet dan? Wat by the way ook vet irritant is en wat ze in Budapest trouwens ook doen, is je bord uithalen zodra je uitgegeten bent. Zelfs als de rest van je gezelschap nog niet uitgegeten is. Negen van de tien keer ben ik de sloomste van het stel en voel je je echt super gehaast om verder te eten. Daarnaast werd het een extra duur weekend, omdat we eigenlijk net een soort van gewend waren aan de Hongaarse Forint en we ineens een weekendje te maken hadden met de Tsjechische kroon. Zo kochten Linde en ik een bakje aardbeien op de markt voor 250 kroon zonder na te denken. (310 forint = 1 euro) maar helaas is de kroon iets duurder. Toen we erover nadachten, realiseerden we dat we zojuist een bakje aardbeien voor 10 euro hadden gekocht. Tot zover onze dure zaterdag….

Oh ja ik was dus wel een lucky bastard dat ik zonder paspoort een heel weekend in Praag heb kunnen verblijven. Op de heenweg werden we aangehouden door de politie, die een aantal namen op de lijst wilden controleren. Deze mensen hadden op laatst kaartje gekocht en moesten hun paspoort laten zien, zat ik gelukkig niet bij!! Vervolgens in het hostel moest ik weer mijn paspoort laten zien, maar geluk bij een ongeluk heb ik dit kunnen omzeilen. Toen de andere vijf Nederlandse studenten met wie ik was hun paspoort lieten zien, kwamen we erachter dat we niet konden betalen met pinpas. Er moest dus gepind worden, waardoor de organisatie van Erasmus alle zes onze kaartjes op zij legden. Toen we met het geld terugkwamen waren ze vergeten dat ze mijn paspoort nog niet gezien hadden en kregen we alle zes een pasje voor onze kamer. De terugweg gingen we weer twee keer de grens over, maar gelukkig kregen we geen controle meer!

Cultuurshock

Eenmaal weer aangekomen in Budapest op zondagavond ervoer ik direct weer een mini cultuurshock: de stank, de vieze straten, de vele zwervers en dat achterlijke harde geluid toen de metro kwam aanrazen vielen gelijk weer op. Zo'n onbehagelijk gevoel van: 'Ja hoor, we zijn weer in Budapest!' In Budapest spreken ze niet zo goed Engels, vooral de lokale oudere generatie spreekt alleen Hongaars en af en toe een woordje Duits. Voor mij als tijdelijke inwoner komen mensen bot en onbeleefd over. Ik heb me laten vertellen door een docent dat Hongaren het vervelend en frustrerend vinden dat ze geen Engels spreken en het daarom lijkt alsof ze bot zijn. Ik weet niet of ik het daar helemaal 100 procent mee eens ben, want ook de gezichtsuitdrukking van Hongaren is niet altijd even vriendelijk en de meesten kijken best chagrijnig. Toch zijn er ook zeker een aantal Hongaren die probeert Engels te spreken, bijvoorbeeld in de supermarkt en in restaurants. Wat ik ook wel grappig vond is als mensen je op straat iets proberen aan te smeren, je vervolgens als Nederlander zegt: Nee bedankt, ik ben niet geïnteresseerd en vervolgens doorloopt. Wat ik hier de eerste weken dus ook deed, maar zodra je zegt: No thanks of je schudt met je hoofd van nee, denken mensen hier aah contact en lopen ze alleen maar harder achter je aan. Oftewel: je moet gewoon recht vooruit kijken en doorlopen als je je niks wilt laten aansmeren.

De vele zwervers ervaar ik na 2,5 maand nog steeds als heftig. Ik kan er niet zo goed aan wennen. In principe is het simpel wat je moet doen, geen geld geven en met een grote boog erom heen. In de praktijk krijg ik dat niet zo goed voor elkaar en vooral niet als ik daar met twee grote boodschappentassen loop, terwijl ik in mijn rechterooghoek een man zie liggen op een doos. Hij probeert te slapen en gebruikt zijn arm als kussen. De lege flessen drank of wat zal het zijn naast hem op de grond. Altijd vraag ik me af of ik dan iets kan doen. Ik denk serieus dat het enige wat je kunt doen is ze eten geven. Geld gaat sowieso op aan drank of drugs. Linde, mijn huisgenootje en ik waren van plan om een grote pan met pasta of wat dan ook te maken en uit te delen. Helaas is dat er nog steeds niet van terechtgekomen, maar we zitten hier nog wel even, dus wie weet!

Verder….

Dat de cultuur anders is in een land is ook iets wat je moet meemaken. Zo maakte ik bijvoorbeeld Pasen mee hier is het een feest dat vooral toegewijd is aan de Hongaarse mannen. Even een stukje van de website scribblesfromhungary.com: ''Maar echt vrouw- en vooral meisjesonvriendelijk wordt Pasen pas op de Tweede Paasdag. Na de Paasmis is het namelijk tijd voor de traditionele locslokodás, ofwel de besprenkeling. Het is een eeuwenoud gebruik dat trouwens ook in Polen, Tsjechë en Slowakije voorkomt en waarschijnlijk uit die regio stamt. De oudste vermeldingen erover zijn althans te vinden in veertiende eeuwse Slavische geschriften. Terwijl de vrouwen en meisjes die dag thuisblijven, trekken mannen en jongens op hun paasbest gekleed door het dorp, gewapend met een flesje parfum of een emmer water. Oorspronkelijk waren het vooral de dorpsschonen die de aandacht kregen, en die daarbij hele emmers water over zich heen kregen. Tegenwoordig blijft het in de meeste gevallen beperkt dat het besprenkelen met goedkope parfum, zodat je aan het einde van de dag ruikt als een werkneemster van een slecht bordeel. Weigeren is er niet bij, vooral niet, omdat de mannen in de loop van de dag steeds joliger en dronkener worden, want bij iedere halteplaats staan eten en vooral drank klaar. Kleinere jongens verzamelen in ruil voor hun parfum chocolade-eieren en ander snoepgoed. De meisjes? Juist ja, die zitten dus thuis en verzamelen niets, behalve een arm vol parfum. En ze mogen naar de keuken draven om meer eten op tafel te zetten.''

Als je in het buitenland een semester volgt op een universiteit krijg je te maken met zoveel meer culturen, zo heb ik studenten ontmoet uit Frankrijk, Italië, Brazilië, Portugal, Duitsland, Zweden, China, Roemenië. Zo heb ik ervaren dat Nederlanders van veel afstand houden en niet direct mensen kussen bij de eerste ontmoeting. Iets wat ze in landen als Frankrijk, Brazilië en Portugal bijvoorbeeld wel doen. Zo heb ik mezelf inmiddels maar aangeleerd om mijn medestudenten met twee kussen te begroeten. Alhoewel het awkward blijft, het ene land begroet met één, Duitsland en Hongarije met twee en Nederlanders helemaal uitgezonderd met drie kussen. En begin je dan eigenlijk op de linker of rechterwang? Tja, je kunt je voorstellen dat ik al heel wat awkward begroetingsmomentjes heb gehad…

Nieuwste blogs

Manon Koopman

Manon heeft een half jaar stage gelopen bij een productiebedrijf in Berlijn. Ze heeft het erg naar haar zin gehad en schrijft hierover in haar blog.

Denyse Pfennings

Denyse heeft stage gelopen in een 5-sterren wellness resort in Zwitserland. In haar blog schrijft zij over haar ervaringen.

Eva Louwers

Na 4 maanden Glasgow is ons eigen lid Eva weer terug van haar minor in het buitenland. Lees in haar blog hoe ze het heeft gehad.

Tessa Jansen

Tessa heeft een half jaar in Granada gestudeerd. In haar blog verteld zij over het relaxte Spanje.

Landen

Blogs