6 januari 2016

Roxanne, 23 jaar, nicht Stijn

In 2011 begon ik met het vormen van mijn liefde voor di dushi Korsou. Ik was altijd al een persoon die graag spannende avonturen wilde beleven, een buitenlandse stage dat was voor mij op het lijf geschreven. Omdat mijn Engelse vaardigheden niet zo sterk waren en ik hielt van de zon, koos ik het eiland Curaçao. Na alles zelf geregeld te hebben, vertrok ik met 3 nog onbekende medestudenten richting Curacao. De eerste avond werden we door huisgenoten geïntroduceerd in nachtleven van het bruisende Curaçao. We hadden toen nog geen auto en mochten gelijk al meerijden. Wat ons opviel is dat de voor ons in Nederland bekende “BOB” flink wat drank nuttigde. We vroegen hier naar, waarop de huisgenoten antwoorden met “ik heb toch mijn dronken rijbewijs?” Wij begrepen hier niets van, en spraken uit dat wij dit nooit zouden doen.

Een dag later kregen we onze auto, want op het eiland kan je niet zonder. De fiets is onveilig, taxi’s zijn niet te vertrouwen en de bus rijd wanneer hij wilt. Ik had net mijn rijbewijs in Nederland behaald en moest erg omschakelen met het soort auto dat we kregen, uit hetzelfde bouwjaar als ik zelf. Gaandeweg kwam ik er achter dat “de regels” op Curaçao niet zo nauw werden genomen.

Voorrang? De sterkste wint.
De toeter? Een dagelijks gebruiksmiddel
Knipperlicht? Waarom? Rem is toch voldoende?
Links inhalen, waarom niet?
Snelheid, die bepaal je toch zelf?

Al snel hadden we “het dronken rijbewijs” ook behaald. We reden kleine afstanden met de nodige borrels op. Op een gezellige avond onderweg naar Parara (uitgaansgelegheid), dronken we onder het rijden zoals gewoonlijk een Brightje. Op die avond werden we aangehouden door een politie agent. Mijn hart ging wel even sneller kloppen, maar “sorry dushi” met een knipoog was voldoende om de boete te ontlopen.

Zo waren er nog vele voorbeelden te noemen waarbij het systeem en de manier van leven anders is dan hier in Nederland. Ik was toen een meisje van 18 jaar die de gevaren totaal niet inzag. Achteraf heb ik een engeltje op mijn schouder gehad die mij beschermde tegen de gevaren van de boze buitenwereld.

Stijn had dit engeltje niet, en kwam om het leven tijdens zijn bijzondere stage-ervaring op het eiland waar ik mijn avontuur begon, Curaçao….

Ik hoop dat ik jullie met dit verhaal wakker heb geschud. Buitenlandse stage is een super ervaring en maakt je sterk. Dit had ik zelf, maar ook Stijn nooit willen missen

Na mijn stageperiode ben ik nog 2 keer naar het eiland Curaçao teruggekeerd. Tijdens het tweede bezoek aan Curaçao was Stijn mijn huisgenoot. Stijn is enorm gegroeid tijdens zijn stage periode op Curacao. Van jongentje naar echte man die mij ophaalde bij aankomst op “Di Dushi Korsou”. Curaçao heeft onze band sterker gemaakt, en dat maakt me blij.

De boodschap die ik wil meegeven is, houdt rekening met de cultuurverschillen in het buitenland. Ga vooral naar het buitenland en beleef net zo’n prachtige tijd als wij.

Zorg voor een goede voorbereiding en laat je helpen door 9dagen20.

Nieuwste blogs

Manon Koopman

Manon heeft een half jaar stage gelopen bij een productiebedrijf in Berlijn. Ze heeft het erg naar haar zin gehad en schrijft hierover in haar blog.

Denyse Pfennings

Denyse heeft stage gelopen in een 5-sterren wellness resort in Zwitserland. In haar blog schrijft zij over haar ervaringen.

Eva Louwers

Na 4 maanden Glasgow is ons eigen lid Eva weer terug van haar minor in het buitenland. Lees in haar blog hoe ze het heeft gehad.

Tessa Jansen

Tessa heeft een half jaar in Granada gestudeerd. In haar blog verteld zij over het relaxte Spanje.

Landen

Blogs