Het verhaal van Joyce

Een maatje moeten missen is nooit leuk. Toch kon ik niets anders wensen dat Stijn tijdens zijn stage op Curaçao een prachtige leerzame tijd zou beleven en vooral veel plezier zou maken en genieten. Toen hij vertrok, hebben we hem een machtig mooi afscheidsfeestje kunnen geven. Met een lach en een traan heb ik hem nog een hele boel dikke knuffels gegeven en gezegd hoe hard ik hem zou gaan missen. Eindelijk kwam dan de dag in mijn agenda waarin stond dat hij terug zou komen gelukkig steeds dichterbij, maar dit heeft uiteindelijk een hele andere betekenis gekregen. Nog twee weken en dan zou hij eindelijk weer terug zijn… tot het vreselijke nieuws dat Stijn was overleden bij een auto-ongeluk. Stijn zo lang missen was al erg genoeg, maar het idee dat we hem voor altijd moeten missen, dat blijft nog steeds onwerkelijk en moeilijk te beseffen.

Ik ben vooral trots op Stijn dat hij dit allemaal heeft durven doen en zichzelf zo heeft kunnen ontdekken. Je dromen waarmaken en tegelijkertijd genieten en een groot feest van je leven maken, zo mooi kan het zijn. Voor Stijn heeft dit maar heel kort mogen duren. Soms zijn er gevolgen waar je van te voren niet zo bij stil staat, maar deze kunnen dus je leven, maar ook dat van anderen volledig veranderen.