Het verhaal van Loes


Stijn, mijn beste vriend, al een jaar of 5 lang. Beste vrienden lijkt een te klein woord voor onze relatie, omdat het nog veel meer was. Wij wisten dat we later op een dag nog samen zouden komen. (lees verder) We deden alles samen, van lekker chillen en een filmpje kijken tot feesten, op vakantie gaan, rugbyen en samen lachen en huilen. We konden alles bij elkaar kwijt en waren er altijd voor elkaar.

Ook waren we bij elkaar thuis als een soort van familielid geworden.

Toen Stijn vertelde dat hij naar Curacao ging vond ik dat zo stoer van hem, dat hij dat in zijn eentje even ging doen. Aan de andere kant vond ik het heel erg want ik zou mijn beste maatje een half jaar moeten missen! Het afscheid op Schiphol was zwaar met veel tranen.

Tijdens zijn verblijf op Curacao heb ik hem nog steeds veel gesproken. Toch elke keer als we Skype afsloten moest ik even huilen, omdat ik hem zo erg miste en alsof ik hem nooit meer ging zien. Na 5,5 maand bleek deze nachtmerrie dan toch uit te komen.

Nog steeds is het moeilijk te beseffen en nog steeds wil ik het niet geloven.